آدمك آخر دنياست ، بخند

آدمك مرگ همينجاست ، بخند

آن خدايي كه بزرگش خواندي

به خدا مثل تو تنهاست ، بخند

دست خطي كه تو را عاشق كرد

شو‌خي ِ كاغذي ِ ماست ، بخند

فكر كن درد تو ارزشمند است

فكر كن گريه چه زيباست ، بخند

صبح فردا به شبت نيست كه نيست

تازه انگار كه فرداست ، بخند

آدمك نغمه ي آغاز نخوان

به خدا آخر دنياست ، بخند

                   نمی خواهم پس از مرگم  مادر براین اشک ریزد   

                                  پدر بر هم نهد چشمان بازم را...                                       

                                      مادر زمانی که رفیقی از تو پرسید

فلانی کو...؟                                                                                        

بگو تا آخرین دم می گفت:                             خداحافظ عزیزانم